Where the kcuf they goin' ?*

พักนี้มีคนมาบ่น ว่า เอ๊ คนในไดอิสมันหายหัวไปไหนหมด  จริง ๆ มันก็ไม่แปลกหรอก เพราะผมก็เป็นหนึ่งในจำนวนที่หายไป ( นาน ๆ ) ด้วย

ด้วยปัจจัยที่มีอยู่หลายอย่าง เช่น ทำงานบ้าง โตขึ้นบ้าง มีอะไรที่ต้องทำอีกเยอะ ต้องสนใจตัวเองมากกว่าคนอื่น โดยเฉพาะ นิสัยเสียที่ชอบยุ่มย่ามเรื่องคนอื่น ก็ถูกดัดสันดอนไปแล้วเรียบร้อย ประมาณว่า กุขอเอาตัวรอดก่อนเหอะ เรื่องปวดหัวของชาวบ้านค่อยเอามาใส่กะลาหัววันหลัง

ด้วย technology ที่ก้าวล้ำกว่าที่ไทย นิดหน่อย ที่นี่มี ไตรจี (3G) ตั้งนานแล้วนะจะบอกให้ เป็นผลให้การเข้าถึง บัญชีหนังหมา ( Facebook ) มันง้ายง่าย กดมือถือก็เข้าได้แล้ว เร็วด้วย ไม่เสียตังค์ด้วย( เหมารายเดือน )  ตอนกลับไทย แม่เจ้าเอ้ย หมดหลายตังค์ แพงฉิ๊หาย ว่ามีทรีจีแล้ว แต่เข้าเว็บไทยช้ามาก เข้าไดก็ช้า ปัญหาเยอะ เพราะมันไม่ support mobile web browser ใครมี iPhone ก็ดีหน่อย แต่มือถือทั่ว ๆ ไปอย่างเกล้ากระผมนี่เปิดอ่านได้แต่คอมเมนต์ ต้องโหลดเอา โอเปร่า มาใช้ถึงจะอ่านได้ ยุ่งยากลำบากใจจริง ๆ มันน่าจะ (ควร ) เปิดด้วยอะไรก็ดูได้ดิวะ ( บ่น ๆ ) 

พูดตามตรง ออกจากความรู้สึกเลย มันควรจะ support ทุก browser บนโลกนี้เลย เพราะ ทุกอย่างมาจากพื้นฐาน unicode เดียวกัน ถ้าพ่อแม่ผมใช้ ie แล้วอ่านไม่ได้ ใช้ไม่ดี มันผิดที่ คนสร้าง unicode ถูกมั๊ย ?  คือ แบบว่า ระดับของคนใช้มันต่างกัน ถ้าบางคนไม่เก่งพอจะใช้ firefox ที่ต้องไปแก้ค่าอะไรต่าง ๆ ใน parameter ก็หมดสิทธิ์ใช้ basic function ต่าง ๆ ดิครับ แฮ่ บ่นไปงั้นแหละ จริง ๆ ก็ไม่ถึงขั้นเปิดไม่ได้ 

จริง ๆ สิ่งสำคัญลำดับแรก ๆ ก็คือ สมาชิกแต่ละคน โดยเฉพาะคนที่เรารู้จัก อายุเพิ่มขึ้น จากเด็กเป็นวัยรุ่น จากวัยรุ่นเป็นผู้ใหญ่ แล้วพวกที่แก่กว่าผม ก็คงจะหัวเถิกกันแล้วมั้ง บางทีแอบอ่านผ่านก็ตลกนะ คนแก่ ๆ บางคนแอ๊บวัยรุ่นก็มีด้วยเอ้อ บางคนก็มีแอบอวด นิ๊โหน่ย ทำเป็นไปซื้อนั่นมา ไปทำนู่นมา นิ๊โหน่ย ๆ  แซวเล่นขำ ๆ นะ อย่าโกรธ 

สังคมที่นี่ อายุมันมากแล้ว เวลาผ่านไป คนเราจะมีจุดหมายชีวิตที่แตกต่างกันก็ไม่แปลก เด็กที่โตขึ้น วัยรุ่นที่ความรับผิดชอบมากขึ้น เวลาที่เอามาใช้ไร้สาระอ่านเรื่องชาวบ้านก็น้อยลง

สังคม internet ที่เปลี่ยนไป มี facebook มี twitter มาเป็นคู่แข่ง แถมยังดีกว่า ฟรี ลงรูปลงเพลงง่าย ลงได้ไม่จำกัด มีเกมส์ให้เล่น เขาทำได้ เพราะมี sponsor เยอะแยะมากมาย ของเค้าดีจริง ฮิห้ายังเกือบตายเอาเลย เออ ได้ข่าวว่าตายสนิทแล้วนี่นะ  

 

 ถ้าคนที่รู้จักกันในไดอารี่จะตามไปอยู่ที่ facebook เหมือนกันก็ไม่แปลก เพราะสังคมยังเหมือนเดิม แต่วิธีการเข้าถึงกันมันเปลี่ยนไป

มันง่ายขึ้น เร็ว และ ได้ใจความ

 

จริง ๆ แล้ว ผมก็ไม่ได้อะไรมากกับไดอารี่หรอกนะ ถ้าวันหนึ่งผมเปิดไดอารี่ไม่เจอเพื่อน มันไม่อัพเดท ผมไปดูมันที่ facebook ก็ได้ แล้วถ้าวันหนึ่ง ไดอารี่ทั้งหมดจะไม่กะพริบเลยก็ไม่แปลก เพราะบางครั้งเราเข้ามาเพราะเราอยากเจอเพื่อนที่เรารู้จัก แต่การเคลื่อนไหวของมันในที่แห่งนี้มันไม่มีแล้ว เราก็จะตามไปดูมันที่อื่น ถูกมั๊ย ?

 

ไดอารี่ สำหรับผมตอนนี้ คงลดลงมาเป็นเพียงบันทึก อิเลคโทรนิก ธรรมดา มีบางครั้งที่เพื่อน ๆ จะตามมาอ่าน หรือ คอมเมนต์ และ ผมก็จะมีเวลาว่าง ๆ ตามไปอ่านของคนอื่นบ้าง และ มันก็จะน้อยตามสัดส่วนของเวลาที่ผมจะสามารถเข้ามาในห้อง นั่งหน้าคอม แล้ว กดเข้ามา ไม่เหมือน กดเข้าทางมือถือ

นี่คงเป็น เหตุผลที่ผมไม่ค่อยใส่ใจกับไดอารี่มากนัก เพราะ ความพัฒนามันนิ่ง ไม่ไหวติง หลังจากมีการเปลี่ยนแปลงก็นิ่งสนิท ยังกะตายไปแล้ว นี่ก็เป็นปัญหาหนึ่ง ที่คนทำเว็บนี้น่าจะรู้อยู่แก่ใจ เผลอ ๆ อาจจะถอดใจไปแล้วก็ได้ เพราะเล็งเห็นว่า ทำไปก็เดี้ยง คนแห่ไปเล่นบัญชีหนังหมากันหมดแล้ว  ( มั้ง ?)

 

ก็เดาเอานะ ไม่รู้เหมือนกันว่า คนทำไดอิส คิดอะไรเอาไว้ สำหรับสถานการณ์นี้  เพราะ ถ้าผมเป็นคนทำเว็บประเภทนี้ ผมคงตั้งตัวรับมือตั้งแต่ ฮิห้าแล้ว เพราะว่า มันครบเครื่องกว่า ลงอะไรก็ได้ ยังกะถังขยะ ใครทำไม่สวยก็โคตรเละ ( เป็นสิ่งที่ใครว้า บอกบ่อย ๆ ว่า เราทำรูปแบบนั้นรูปแบบนี้เพราะว่ากันคนใช้ทำเวบออกมาหน้าตาเละ โห เอาอะไรวัด เขาอาจจะชอบของเขาก็ได้  .... ชะอ้าวว  ว่าเค้าเข้าตัวเองซะงั้น 555 )

เอ้อว พิมพ์ ย้าวยาว ได้ภาษาไทยมา ก็ซัดซะยาวเลย เก็บกดกับคีย์บอร์ด ภาษามนุษย์ต่างดาวมานาน 555

ต่อ ๆ ยังไม่จบ

 

บางทีการพัฒนาเว็บ หรือ รั้งคนให้ใช้ต่ออาจจะต้องใช้กำลังทุนสูงก็ได้ผมไม่รู้ แต่ถ้ามันต้องแลกกับการยอมให้มี sponsor มันก็ดีไม่ใช่เหรอ ดีกว่าปล่อยให้เว็บเงียบจนตายไป เพราะว่าบางครั้งถ้าเราเรียกร้องจะเอาเงินจากคนที่มีปัญญาจ่ายจริง ๆ มันก็มีไม่เยอะหรอก เพราะของฟรีที่ดีกว่ามันก็มีเยอะแยะ  ผมคิดอย่างนี้เพราะผมต่อต้านการแบ่งชนชั้นทางสังคม

ผมไม่จ่ายแบบ exclusive แล้วเข้ามาใช้ของที่ด้อยกว่าชาวบ้าน แต่ที่ต้องเข้ามาเพราะสังคมมัน exclusive มันเป็นการแบ่งชนชั้นโดยการจ่ายตังค์ ผมใช้ของฟรี แล้วผมก็มีเพื่อนเยอะ ๆ ดีกว่า 

จริง ๆ ผมก็จ่ายตังค์ใช้เว็บนี้แหละ เอาพื้นที่ ตอนแรกนะ ใช้ฟรี แต่เหมือนที่จะเต็ม เลยไปจ่ายตังค์เอาที่เพิ่ม  ตอนนี้ไม่แคร์ละ เพราะผมก็คงไม่ลงรูปอะไรมากมายในเว็บนี้ ใช้วิธี link เอา  ซึ่งก็ทำมานานแล้ว ตอนนั้นอัพไดเยอะฉิ๊หาย ไม่ได้ลงรูปแต่ที่เต็ม นึกออกมะ คงจะรู้กันแล้วมั้งอะไรที่ทำให้ คนที่อัพไดเป็นบ้าเป็นหลังเมื่อสองสามปีก่อน อยู่ดี ๆ ก็ไม่อยากจะใช้เว็บนี้ขึ้นมาซะงั้น  แบบ ขี้เกียจอะ

 

จริง ๆ นะ ใครจะด่าว่าผมดมขี้ฝรั่ง เทิดทูน บัญชีหนังหมามากมายอย่างไรก็ช่าง แต่มันก็ดีกว่าจริง ๆ มันไม่เหมือน Apple เหรี้ยอย่างไรผมก็ว่าไปตามเนื้อผ้า ไม่ได้เห่อไปตามแฟชั่นของพวกลูกคุณหนูแถวนี้หรอก อย่างมันออกiPad มา ก็หลอกขาย IPod touch หน้าจอใหญ่ ผมยังยอมรับไม่ได้เลย คนเรามันต้องรับความจริงดิ ไม่ใช่เห่อตามชาวบ้าน อีกหน่อยก็เป็นขี้ข้าแฟชั่นอิเลคโทรนิกกันไปหมด

เหตุผลก็คือเหตุผล แต่ของแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน อย่างผมเหรอ มันอาจจะดูค่อนข้างรุนแรง แต่ มันจริง หรือ เปล่า ? อ่ะ ยกตัวอย่างง่าย ๆ IPad ทำได้มากกว่า IPod touch ? มันไม่จริงอยู่แล้ว ให้ผมอมขี้มาพูด ว่าดีกว่าอย่างไร ปากผมก็จะกลายเป็นเหม็นขี้ซะเปล่า อย่างเว็บนี้อยู่ได้เพราะ community แล้วถ้าคนดูแลไม่สามารถรักษา community เอาไว้ โดยการรักษาระดับความถี่ ความพอใจของคนใช้ ความสะดวกของคนใช้ ให้ได้ อีกหน่อยเวบก็ตาย ก็จะมีแค่คนเปิดเข้ามารำลึกความหลังกันเท่านั้น  ถ้าไม่ปิด server กันไปนะ

ผมออกแนวก้าวร้าวไปหน่อย หรือ เปล่า ถ้าจะบอกว่า คนใช้ ใหญ่สุด ไม่ใช่คนทำ ถ้าไม่ให้เราใช้ ไม่ตามใจ เราก็จะไปที่อื่น แบบ ผมเห็นคนไทยเป็นแบบนี้เยอะอะ พวก mod พวก ตำรวจบอร์ดอะไรนั่นน่ะ ผมเข้าใจกว่าเกรียนเยอะ แต่นิสัยพอ ๆ กัน คือพอมีความสามารถทำอะไรได้มากกว่าคนอื่น ก็ดันลืมนึกถึงใจคนอื่นว่า มันคิดแบบเดียวกับเราหรือเปล่า ทำอะไรเคยจะฟังกันบ้าง ( อ่าน )  มั๊ย  พอมันไม่เหมือนกัน ก็โกรธบ้าง น้อยใจบ้าง พวกเล่นบอร์ดเกรียน ๆ ก็มีแบน ID กันบ้าง  

มันเหมือน อะไรสักอย่างอะ ที่แบบว่า พื้นที่นี้ของกุ ถ้าพวกเมิงอยากใช้ ก็ต้องตามใจกุ 

คือ ผมจะบอกว่า คนเราน่ะ มันมีกฏขั้นพื้นฐานของสังคม ถ้ามันไม่ได้ละเมิดกฏเหล่านั้น การจะมาบีบบังคับให้ตามใจกันมันบ้าหรือเปล่า หรือ จะมาน้อยใจกันมันบ้าหรือเปล่า ไม่ใช่แฟนกันะเว้ย ขนาดแฟนจะตามใจกันมันยังต้องมีขอบเขตเลย  

เงิน ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่คนใช้ต้องจ่าย แต่มันอยู่ที่ว่า คนทำเวบ จะหาเงินมาป้อนกับเวบอย่างไรมากกว่า การบ่นอิดออดกับ user เป็นสิ่งที่ไม่ควรกระทำ แต่ควรมีข้อตกลงที่ชัดเจน ว่า ทั้งสองฝ่ายพอใจในระดับไหน ถ้าความพอใจมันบังเกิดทั้งสองฝ่าย เราก็สามารถรักษาเอกราชได้ win-win

คือ เราจะเอาแต่ได้ เอาสบาย เอาถูกใจฝ่ายเดียว มันเป็นไปไม่ได้ นั่นมันโลกในอุดมคตินู่น ไม่ใช่หนังเรื่อง what dreams may come นะเว้ย ผมทำงานที่ต้องเจอลูกค้าเอาแต่ใจมาเยอะ การจะผ่านพ้นมันไปได้ บางครั้งเราก็ต้องแบ่งรับแบ่งสู้ เพราะถ้าเราไม่แบ่งรับแบ่งสู้ มันจะเข้าสู่ win-win ไม่ได้ 

 

 

ตามความเห็น ผมไม่ได้งกกับเงินไม่กี่ร้อย ( หาได้วันละเป็นพัน แต่กำลังจะตกงานเร็ว ๆ นี้ 55 ) ถ้ามันทำให้ธุรกิจ หรือ community มันอยู่ได้ผมก็จ่าย ปัญหามันอยู่ที่

 

" Sustainability " มากกว่า เพราะนอกจากปัจจัยโครงสร้างของเวบแล้ว ยังมีปัจจัยด้านสังคมเข้ามาด้วย แต่มันก็ไปด้วยกัน

 

 

หลายคำ หลายประโยค หลาย ๆ ย่อหน้า คนทำเวบ หรือ คนที่เป็นแฟนเหนียวแน่นไดอารี่อิสอ่านคงปรี๊ด โกรธ ฯลฯ แต่ อยากบอกว่า อย่าโกรธกันเลยนะ เพราะนี่คือความจริง ถ้าทำไม่ได้ แก้ไม่ได้ ก็คงมีแต่พวกเราที่แก่คาเวบ ที่เงียบ ๆ ไม่มีอะไร live อีกต่อไป เวบมัน live เพราะสมาชิก เพราะ diarist ไม่ใช่เหรอ

อะไรที่ทำให้ diarist หายไปจากเวบ คงทราบกันดี อะไรที่จะพา diarist กลับมา อาจจะต้องง้อคนอื่นหน่อย เพราะเราต้องง้อจริง ๆ ผมเองก็ไม่ได้อยากให้เวบนี้หายไปจาก internet หรอกนะ คงเสียความรู้สึกแย่ เพราะใช้มานาน แต่ถ้า account ของผมมันไม่ live ผมก็ไม่เปิดดู ....  

 

 

Black Sheep RoYaL
14 มี.ค. 2010 เวลา 20:50 น.

ช้าจริง ๆ เล้ย เวลาเปิดเวบไทยเนี่ย
000108
14 มี.ค. 2553 เวลา 22:09 น.
เหอเหอ

-*-
001067
15 มี.ค. 2553 เวลา 00:09 น.
โอ้วๆ
บางคำก็โด๊นโดนไปเลยคะ
;)
002030
15 มี.ค. 2553 เวลา 00:56 น.
ตูยังอ่าน di
แต่ขี้เกียจเขียนว่ะ
000578
15 มี.ค. 2553 เวลา 11:16 น.
เขียนตั้งแต่เรียนมหาลัย
ตอนนั้นบ่นเรื่องเรียนเรื่องสอบ
พอใกล้จบก็บ่นเรื่องหางาน
พอได้งาน .. ก็เม้าท์ที่ทำงานไป
จนมาออส .. จนมีงาน .. จนมีซะมี
ตอนนี้ก็มีลูก และ ลูกก็กำลังจะมีหลานให้

แม่เจ้า .. หลายปีนะเนี่ยยยย
เราผ่านไรด้วยกันมาเยอะจริงๆ


แต่อย่างว่าอ่ะ ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยมีคนอัพไดจริงๆ จากแต่ก่อน นี่แข่งกันกระพริบ จนตามอ่านไม่ทัน หลังๆต้องภาวนาให้มันขึ้นซักไดทีเหอะ .. อยากอ่าน ฮ่าๆ
004112
15 มี.ค. 2553 เวลา 19:31 น.
นั่นแหละ....
มันเป็นแบบนั้นไปแล้วอย่างที่พี่โตเขียนมาทั้งหมด

อย่าว่าแต่คนอื่น ตัวเราเองก็มาที่นี่เพียงเพราะเพื่อนเก่าที่นี่ไม่กี่คน (ที่เหลือเท่านั้น) ที่ยังติดตามเราอยู่(เท่าที่รู้)

คิดถึงสมัยก่อนโคตรๆ
002282
17 มี.ค. 2553 เวลา 01:42 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic