หายไปพักใหญ่ ๆ เลยผม ก็ตั้งแต่ไปรับลูกพี่ลูกน้อง( พี่มินท์ ) มาอยู่ด้วยเนี่ย ก็ตะลอน ๆ พาไปนั่นพาไปนี่ งานก็ต้องทำมากกว่าเดิม ทำเช้าทำเย็น จนเหนื่อยไม่มีเวลามาอัพเดทเลย

อ่ะ เรื่องแรกที่จะพูดถึง ก็คือเรื่องดวงครับ ช่วงนี้เฮง(ซวย) ดีจริง ๆ คนเราชั่วเจ็ดทีก็ต้องมีดีเจ็ดหนใช่มั๊ยล่า อย่างที่เคยเปรย ๆ ว่าผมมีอาชีพเสริมคือเป็นนักผจญภัย ซึ่งพูดแบบไม่อายเลยว่า ผมผจญภัยด้วยการพนันครับ ผมพนันบอลเอาค่าขนมพิเศษทุกอาทิตย์ เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีเลยเนอะ แต่ด้วยความที่ไม่โลภมาก และ ไม่มีเงินให้เล่นทีละเยอะ ๆ เพราะปกติก็ไม่มีเงินมากมายอยู่แล้ว ผมก็แคะเศษเงิน( จากกระปุกออมสินแมวกวักน้อย ) เอาไปแทงบอล ทีมที่แทงก็เอาชัวร์ ๆ ไว้ก่อน อัตราต่อรองก็เลยไม่เยอะ เวลาได้ก็ไม่เยอะ แค่พอค่าขนมจริง ๆ เวลาเสีย ก็เสียไม่เยอะ หักลบกับที่แทงไปก็เสมอตัว ( ใครมันจะกล้าเล่นหนัก ๆ ฟระ ตังค์ก็ไม่ค่อยมีเนี่ย )

อาทิตย์ที่แล้ว แทงบอลล่วงหน้าไปครับ แหม ๆ ก็อาร์เซนอล เล่นสอนบอล แมนยูซะ ก็เลยว่าจะแทงคู่อาร์เซนอลเจอกับ แอสตัน วิลล่า ซะหน่อย กะอยู่ข้างอาร์แซน เวนเกอร์นั่นแหละ ปรากฏว่าตอนไปแทง เจือกกดรหัสผิด ใบเสร็จรับแทงปริ๊นท์ออกมากลายเป็นว่าผมแทงข้าง แอสตัน วิลล่าซะงั้น เจ๊ยยยยยย งี้ค่าขนมอาทิตย์หน้าตูก็ชวดดิฟระ จะขยำทิ้งอยู่แล้ว ปรากฏว่าไปดูเงินที่จะได้จากการแทงข้างวิลล่าครั้งนี้ ร่วม $112  ก็เพราะไม่มีใครแทงข้างวิลล่าอะดิ แทงแค่ $10 ได้คืนสิบเท่า คือ ผมแทง 2 legs คือ สองคู่ คู่แรกลิเว่อพรุน ( โชคดีที่ชนะเค้าอะนะ แทงได้ตังค์ยังไงก็เกลียดไม่ลงจริง ๆ นะจ๊ะ จุ๊บ ๆ ) แทงถูกได้ $36 ส่วนคู่ที่ผิด คือ วิลล่า ได้อีกต่างหาก รวมเป็นร้อยอะ  เอาวะ เผื่อว่าทีมวัยรุ่นดันเจือกแพ้ขึ้นมา เราก็ได้ตังค์ละฟระ แต่ก็ไม่ลืมไปแทงข้างอาร์เซนอลใหม่อีกใบ $5 ( ควักเศษเงินในกระเป๋าตังค์ดังซ่อกแซ่ก ๆ กุ๊งกริ๊ง ๆ ) ถ้าเกิดว่าชนะขึ้นมา ก็เสมอตัวเอาเงินค่าแทงผิดคืนมา แค่นี้ก็พอแล้ว คราวหลังเอ็งจำไว้เลย ดูดี ๆ ก่อนจะคีย์รหัส คราวหน้าแทงผิดอีกก็ซวยนะ

สามวันผ่านไป ตอนเช้า ๆ กดดูผลบอลผ่านมือถือ ปรากฏว่า วิลล่า ชนะ เฮ้ยยยยยยย เด้งผึงจากเตียงมายืนแบบไม่เชื่อว่า ไอ้ใบที่แทงผิดเนี่ยนะ จะถูก ได้มาเลยร้อยกว่าเหรียญ โอ้ เป็นไปได้ ดวงคนมันจะได้นะเนี่ย

เย็นวันนี้อารมณ์บูด ๆ จากหลาย ๆ เรื่อง เรื่องเฮงก็ดี เรื่องซวยก็มี ขับรถออกจากบ้าน ไปตาม crown st. รถติดมาก เพราะเป็นช่วงเลิกงาน พอดีมีรถถอยเข้าจอดข้างทาง ผมก็เลยเร่งเครื่อง แซงออกไป ปรากฏว่า ไอ้รถคันที่จิดข้างหน้า เจือกพุ่งออกมา เลนส์ตรงข้าม ก็มีรถสวนมาด้วย ....

ผมไม่ได้คิดอะไร เพราะคิดไม่ทัน ก็หักหลบรถคันที่พุ่งออกมา แล้ว พอจะชนกับคันที่สวนมาก็หักหลบอีก เลื้อยเป็นงูเลย ไม่ชนแฮะ แบบ พอมาจอดไฟแดงก็งง ๆ ว่า ตูรอดมาได้ไงฟระ  ไอ้คันที่พุ่งตัดหน้าผม ตามมาจอดข้าง ๆ ผมไม่ได้มองมันหรอก เพราะ ข้างหน้ามีรถดับเพลิงขวางอยู่ มีรถชนกันข้างหน้าอีกราย ( ถ้าผมชนด้วยก็เป็นอีกราย คงต้องปิด crown st. กันไปเลย ชนหัวถนน ท้ายถนน  ) แต่กิฟท์หันไปมอง กิฟท์บอกว่า มันยกนิ้วให้ ประมาณว่า real good man  ... ไอแสรด กุตกใจแทบตาย

ฝรั่งประเทศนี้ชอบขับรถตัดหน้ากันนะ ชนบ่อยมาก ชอบพุ่งออกมาจากที่จอดรถ พุ่งออกมาจากข้างทาง crown st. เนี่ยผมไม่อยากจะขับผ่านช่วงคนเลิกงานเลย อัตราการเกิดอุบัติเหตุเนี่ย สองอาทิตย์ต่อหนึ่งครั้ง นี่แค่นับที่ผมเจอเองนะ แล้วที่ผมไม่เจอเองอีกตั้งเยอะ จริง ๆ แล้วอาจจะถี่กว่านี้ก็ได้ ใครจะรู้

เรื่องของโชคนี่บางครั้ง เราเองก็ไม่รู้หรอกว่า มันจะเป็นยังไง ถ้าโชคดีก็รอด โชคร้ายก็ซวย ... วันนี้กลับมานั่งอัพไดอารี่ที่บ้าน ครบสามสิบเอ็ดครึ่ง( กรรไกรตัดนิ้วชี้ข้างซ้ายตอนทำครัว เป็นแผลอย่างลึก หายไปครึ่งส่วน  )  ก็ถือว่าโชคดีแล้วหละ

เอ็งก็เล่น ยังเจือกมาเตือนคนอื่นอีกนะ
17 พ.ย. 2551 เวลา 20:47 น.